Mikado - Kenniscentrum interculturele zorg  
 
   home       over mikado       activiteiten       publicaties       nieuws       agenda       abonnement       inloggen      English  
 
 

Nieuws
   reageer      printversie  

Suïcidaal gedrag migrantenjongeren: taboes, verborgen leed en praktische hulp

De cijfers over en ervaringen van migrantenjongeren die een poging tot zelfmoord doen zijn schrikbarend. Toch zijn er nog nauwelijks verklaringen over het hoe en waarom, alleen veel hypotheses. Over Hindostaanse jongeren in Nederland zijn vanaf eind jaren ’90 gegevens beschikbaar, maar de overige groepen jongeren zijn pas sinds heel kort in beeld. Het taboe in veel gemeenschappen is echter zo groot, dat weinigen erover durven te spreken.

Dit bleek op het symposium ‘Suïcide en suïcidaal gedrag bij migrantenjongeren, preventie en zorg’ dat Mikado 26 januari jl. in Den Haag organiseerde. Hoofdgast was Prof. Dr. Dinesh Bhugra, Professor Mental Health and Cultural Diversity aan het instituut voor psychiatrie van het Kings College in London. Het symposium gaf veel praktische handvatten aan het multidisciplinaire publiek voor preventie en hulpverlening. Niet alleen in de geestelijke gezondheidszorg, maar ook in bijvoorbeeld het onderwijs, maatschappelijke opvang en bij zelforganisaties.

Culturele idealen
Bhugra spreekt van opzettelijke zelfbeschadiging: pogingen tot suïcide - ook wel parasuïcide genoemd - en allerlei vormen van zelfverwonding. Zowel in Nederland, Groot-Brittannië als Suriname zijn de cijfers van opzettelijke zelfbeschadiging onder Zuid-Aziatische jonge vrouwen en meisjes hoger dan van andere vrouwen. De cijfers uit Suriname kwamen van Prof. Dr. Ad Kerkhof van de VU.
Uit Bhugra’s onderzoek blijkt dat racisme en sociaal-economische status geen verklarende factoren zijn. Wel een rol spelen gender rollen - de verwachtingen en eisen aan jonge vrouwen en mannen - culturele conflicten en huiselijk geweld. ‘Vrouwen dragen vaak de last van culturele idealen die de gemeenschap graag hoog houdt. Tegelijkertijd krijgen zij de schuld als ze die idealen niet waarmaken of als hun echtgenoten die idealen niet waar kunnen maken.’

‘Laag zelfbeeld’
Uit recente cijfers van de GGD Den Haag blijkt het aantal parasuïcides onder meisjes en jonge vrouwen (15-24 jaar) van Surinaams-Hindostaanse en Turkse herkomst anderhalf tot tweeënhalf keer hoger ligt dan onder autochtone leeftijdsgenoten. De GGD Rotterdam, namens wie Erik Jan de Wilde op het symposium sprak, zag daarnaast ook de Antilliaanse en Kaapverdiaanse meisjes als risicogroep voor zelfbeschadiging. Deelnemers aan het symposium zagen een overeenkomst in de sterk hiërarchische structuur van veel Hindostaanse en Turkse migrantengezinnen. De meisjes hebben een lage zelfwaardering en internaliseren hun leed en problemen. In de meeste gevallen weet niemand van hun veelvuldige zelfbeschadiging.

Suïcide, (para)suïcide en zelfbeschadiging
Zowel Bhugra als andere sprekers tijdens het symposium lieten zien dat er grote samenhang is tussen zelfmoord, pogingen ertoe en zelfverwonding (zie ook een eerder bericht van Mikado). Het gedrag, de achtergronden en motieven ervan lopen door elkaar en rechtvaardigen geen scherp onderscheid. Voor hulpverleners en andere symposiumdeelnemers bleek dit soms verwarrend te zijn. Theorieën en onderzoek maken tot nu toe wel een scherpe scheiding.
Bhugra en Kerkhof deelden ieder hun expertise in een eigen workshop over preventie en hulpverleningsvaardigheden. Indrukwekkend waren de getuigenissen van twee jonge vrouwen, tijdens een workshop onder leiding van Marjon Ferber van het Suna project de suïcide nazorg van de GGD in Den Haag.

Voorlichting vanuit eigen kring
Groot-Brittannië heeft al langer ervaring met preventie en interventie rond parasuïcide onder vrouwen uit Zuid-Aziatische gemeenschappen aldaar. Bhugra bevestigde het taboe op spreken erover, maar stelde dat het heel goed mogelijk is dit taboe te doorbreken. ‘Succes boek je alleen wanneer preventie en voorlichting vanuit de gemeenschap komt, voorlichting van buitenaf werkt niet.’ Evaluatie- en effectonderzoek bevestigde dit succes van de Britse methode. Meer vrouwen herkende tekenen van depressie bij zichzelf en waren geneigd om iemand in te schakelen wanneer ze suïcidale gedachten hadden.

Bron: MikadoPublicatiedatum: 7 februari 2006 13:30 uur
datum:  13 februari 2006 15:27   naam: Drs. Job te Pas   organisatie: www.PSYCHOS.nl
(Para-)suiciderisico's ben ik als psycholoog op het vmbo en praktijkschool vrij veel tegengekomen. Helaas nogal indirect. Omdat de begeleiders/mentoren van school die zich hier mee bezighouden onder druk van de ouders en/of eigen migrantennormen niet die beslissingen nemen die nodig zijn. Bovendien is er veel verloop onder hen. De VMBO-scholen zouden meer van de school onafhankelijke kenners van deze problematiek moeten aantrekken. Helaas wordt op deze zorg sterk bezuinigd sinds de subsidies hiervoor niet langer "geoormerkt" zijn.



Reageren
Wilt u uw mening, ideeën of reactie kwijt, dan kunt u nevenstaande formulier invullen. Uw reactie verschijnt direct zichtbaar op de website. Wilt u dit niet? Stuur uw reactie dan per .
 
naam

e-mail adres

(organisatie)
  reactie
 


 


PTSS met psychotische kenmerken: een nieuwe diagnose?
Mikado stopt, kennis blijft
Nederlandse ouderen in Australië
E-module huwelijksdwang van Fier Fryslân
Steeds meer informatie over ramadan, medicatie en gezondheid beschikbaar
meer nieuws


Mikado bibliotheekcollectie naar Pro Persona
'Jij maakt 't verschil'. Mikado en GGzE lanceren e-learning interculturele zorg aan ouderen
Mikado stopt, kennis blijft
Handreiking ethische dilemma's in de ggz aan asielzoekers
Zomeractie! Favoriete Mikado publicaties met korting


Glenn Helberg
'Goed luisteren begint bij de ander even veel waard vinden'.
 lees verder....
 
 
Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder toestemming van Mikado.