Mikado - Kenniscentrum interculturele zorg  
 
   home       over mikado       activiteiten       publicaties       nieuws       agenda       abonnement       inloggen      English  
 
 

Nieuws
   reageer      printversie  

Kwaliteit vrouwenopvang schiet tekort
Vrouwen die in het buitenland zijn geboren, krijgen in de Blijf van mijn Lijf-huizen minder hulp dan zij zelf vinden dat ze nodig hebben. In Nederland geboren vrouwen ontvangen juist méér hulp dan waar zij om vragen. Dit blijkt uit een onderzoek van het Trimbos-instituut en het UMC St. Radboud Nijmegen.

Het tekortschieten van de hulpverlening aan allochtone vrouwen in de vrouwenopvang is opvallend. Uit hetzelfde onderzoek blijkt namelijk dat deze vrouwen er slechter aan toe zijn dan hun autochtone lotgenoten en dus meer hulp nodig hebben. Hoofdonderzoeker en bijzonder hoogleraar maatschappelijk opvang Judith Wolf betrok 218 vrouwen in het onderzoek, waarvan de helft in het buitenland is geboren.

Cijfers
Wolf weet niet precies hoeveel vrouwen er in totaal aankloppen bij de Blijf van mijn Lijf-huizen. In NRC Handelsblad vertelt ze: "De gegevens daarover zijn heel onbetrouwbaar. Er is ongeveer plaats voor 2500 a 3000 vrouwen - die cijfers zijn van een paar jaar geleden - maar er is een grote omloopsnelheid. Sommige vrouwen komen een aantal keer terug en er is geen manier om unieke personen te identificeren." Alle vrouwen die om hulp vragen kampen in meer of mindere mate met psychische problemen. Ruim zestig procent wordt gediagnosticeerd met een matige tot zware depressie en 84% heeft een posttraumatische stressstoornis.

Gesloten deuren
Vrouwen die in het buitenland zijn geboren zijn er nóg slechter aan toe. Zij worden vaker bedreigd door familie en schoonfamilie, hebben meer traumagerelateerde klachten en worden vaker en in ernstiger mate geconfronteerd met seksueel geweld. Door taalproblemen blijven veel hulpverleningsdeuren voor hen gesloten. Volgens Wolf zijn de hulpvragen inmiddels zo complex en uiteenlopend dat de huidige manier van werken in de Blijf van mijn Lijf-huizen niet meer voldoet. "Er zijn grote verschillen tussen de instellingen in hoe ze met de vrouwen omgaan, maar over het algemeen is de vrouwenopvang meer een hogedrukpan dan een herstellingsoord."

Onrust
Dat begint al bij de voordeur, als vrouwen na de eerste aanmelding terechtkomen in de 'crisisopvang' waar ze een kamer moeten delen met meerdere vrouwen en hun kinderen. Blijf van mijn Lijf- bewoonster Ginger vertelt in Nova over haar ervaringen. "Toen ik hier kwam dacht ik dat het een thuis zou zijn, maar dat was het niet. Het had meer iets weg van een concentratiekamp. Ik had hier zoveel regeltjes waaraan ik me moest houden en ik moest dingen doen die ik niet wilde." Medebewoonster Deborah: "Als nieuweling kom je in een drukke situatie terwijl je uit een 'rustige' situatie komt. Weliswaar met problemen, maar je hebt je huis- en slaapkamer. Je kan je ergens terug trekken. Dat kon hier niet."

Geschiedenis
De vrouwen mogen vier tot zes weken in de crisisopvang blijven en daarna zes tot negen maanden in de vervolgopvang. Vooral de crisisopvang voldoet niet aan de behoefte. Dat heeft deels te maken met de geschiedenis van de vrouwenopvang. Wolf: "De Blijf van mijn Lijf-huizen waren gekraakte panden met weinig geld en veel vrijwilligers. Als dat op een gegeven moment de norm is, weet je ook niet meer wat de norm zou moeten zijn." In de jaren zeventig werden de basisprincipes ontwikkeld voor bewoners van de huidige Blijf van mijn Lijf- huizen: zelfredzaamheid, eigen verantwoordelijkheid en een sterke motivatie.

Heg noch steg
Deze principes sluiten niet goed aan bij de achtergrond van allochtone vrouwen in 21ste eeuw. Wolf: "Vrouwen die in het buitenland zijn geboren spreken vaak de taal niet en binnen de bureaucratie kennen ze heg noch steg. Ze weten soms niet eens hoe ze de bus naar de sociale dienst moeten nemen." Dat deze vrouwen moeilijk de opvang binnen geraken blijkt niet alleen te komen door de beperkte capaciteit. "Er vindt vaak een selectie plaats waar gekeken wordt of vrouwen een hulpvraag kunnen formuleren en of ze voldoende zelfredzaam of gemotiveerd zijn. Maar die eisen passen zoals gezegd dus niet goed bij de groep die zich aanmeldt.”

Hulp
Gelukkig is er ook goed nieuws. De meeste vrouwen zijn een jaar na hun vertrek uit de vrouwenopvang beter af dan vóór hun opname. Ook de symptomen die horen bij een depressie of een posttraumatische stressstoornis zijn verminderd. De afstemming tussen de hulpvraag en het hulpaanbod kan echter vele malen beter. De vrouwen geven in het onderzoek zelf verbeteringen aan. Ze willen meer hulp bij praktische zaken als het vinden van huisvesting, werk en hun dagbesteding. Daarnaast willen ze hun weerbaarheid versterken en meer psychologische hulp om alle ervaringen goed te kunnen verwerken.

Nazorg
En de nazorg moet veel beter, want als de vrouwen het Blijf van mijn Lijf-huis verlaten staan ze er vaak alleen voor. Wolf: "De meeste gaan niet terug naar hun partner. De helft vindt uiteindelijk een eigen woning, een deel kan bij familie of vrienden terecht, maar er komen er ook veel weer terug in de opvang. Die vrouwen worden een beetje rondgepompt. En als ze eruit komen, blijkt nog steeds ruim zestig procent na een jaar depressief en getraumatiseerd te zijn."

Meer informatie
- J. Wolf e.a. (2006). Maat en baat van de vrouwenopvang. Onderzoek naar vraag en aanbod. Amsterdam: SWP
- J. Wolf e.a. (2007). Vervolg op de vrouwenopvang. De situatie van vrouwen een jaar na dato. Amsterdam: SWP

Bron: Volkskrant, Trimbos-instituut, NRC Handelsblad, Nova TVPublicatiedatum: 22 januari 2007 14:51 uur



Reageren
Wilt u uw mening, ideeën of reactie kwijt, dan kunt u nevenstaande formulier invullen. Uw reactie verschijnt direct zichtbaar op de website. Wilt u dit niet? Stuur uw reactie dan per .
 
naam

e-mail adres

(organisatie)
  reactie
 


 


PTSS met psychotische kenmerken: een nieuwe diagnose?
Mikado stopt, kennis blijft
Nederlandse ouderen in Australië
E-module huwelijksdwang van Fier Fryslân
Steeds meer informatie over ramadan, medicatie en gezondheid beschikbaar
meer nieuws


Mikado bibliotheekcollectie naar Pro Persona
'Jij maakt 't verschil'. Mikado en GGzE lanceren e-learning interculturele zorg aan ouderen
Mikado stopt, kennis blijft
Handreiking ethische dilemma's in de ggz aan asielzoekers
Zomeractie! Favoriete Mikado publicaties met korting


Glenn Helberg
'Goed luisteren begint bij de ander even veel waard vinden'.
 lees verder....
 
 
Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder toestemming van Mikado.